Появилась информация, что Германия готова направить Украине 6,6 млрд евро из Европейского фонда мира, средства которого ранее были разблокированы после длительного сопротивления Венгрии.

Однако теперь препятствием стала Польша. Варшава требует компенсации за оружие, ранее переданное Украине в рамках этого фонда, и заявляет, что намерена бороться за каждый евро, потраченный на поддержку ВСУ.

Польша имеет право защищать свои финансовые интересы. Но одновременно польским политикам стоит честно ответить на другой вопрос: что обойдётся стране дороже - несколько миллиардов евро сегодня или возможная военная угроза завтра?

На протяжении более трёх лет Украина фактически выполняет функцию восточного щита Европы. Именно украинская армия сдерживает одну из крупнейших армий мира, не позволяя России реализовать свои военно-политические планы в отношении европейского пространства.

Сегодня перед Европой стоит простой выбор.

Первый сценарий. Европейские страны продолжают поддерживать Украину оружием, финансами и технологиями. Украина сохраняет способность обороняться, истощает российский военный потенциал и лишает Кремль возможности думать о новых военных авантюрах. В этом случае безопасность Польши, стран Балтии и всего восточного фланга НАТО укрепляется за относительно умеренную цену.

Второй сценарий. Европейские государства начинают считать каждый евро, спорить из-за компенсаций и затягивать помощь. Украина постепенно теряет возможности для сопротивления. Россия получает шанс навязать Киеву свои условия, установить контроль над Украиной и вывести своё политическое и военное влияние непосредственно к польской границе.

После этого цена безопасности для Польши возрастёт многократно. Придётся увеличивать военные расходы, наращивать численность армии, укреплять границу и жить в условиях постоянной угрозы со стороны государства, которое уже продемонстрировало готовность пересматривать границы силой.

История Европы неоднократно показывала: попытки экономить на безопасности обычно заканчиваются намного большими расходами в будущем.

Поэтому вопрос помощи Украине сегодня - это не благотворительность и не жест доброй воли. Это инвестиция в безопасность самой Польши и всей Европы.

Каждый евро, вложенный в украинскую оборону, снижает вероятность того, что завтра европейцам придётся платить гораздо более высокую цену за собственную безопасность.

Wybór Polski

Pojawiły się informacje, że Niemcy są gotowe przekazać Ukrainie 6,6 mld euro z Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju, których uruchomienie było wcześniej blokowane przez Węgry.

Obecnie przeszkodą stała się jednak Polska. Warszawa domaga się rekompensaty za broń wcześniej przekazaną Ukrainie w ramach tego funduszu i deklaruje, że będzie walczyć o każde euro wydane na wsparcie Sił Zbrojnych Ukrainy.

Polska ma pełne prawo bronić swoich interesów finansowych. Jednocześnie polscy politycy powinni uczciwie odpowiedzieć sobie na inne pytanie: co będzie kosztować kraj więcej – kilka miliardów euro dzisiaj czy potencjalne zagrożenie militarne jutro?

Od ponad trzech lat Ukraina pełni w praktyce funkcję wschodniej tarczy Europy. To właśnie ukraińska armia powstrzymuje jedną z największych armii świata, nie pozwalając Rosji realizować jej wojskowych i politycznych planów wobec Europy.

Dziś przed Europą stoi prosty wybór.

Pierwszy scenariusz. Państwa europejskie nadal wspierają Ukrainę bronią, finansami i technologiami. Ukraina zachowuje zdolność do obrony, wyczerpuje rosyjski potencjał militarny i odbiera Kremlowi możliwość myślenia o kolejnych militarnych awanturach. W takim przypadku bezpieczeństwo Polski, państw bałtyckich i całej wschodniej flanki NATO zostaje wzmocnione stosunkowo niewielkim kosztem.

Drugi scenariusz. Państwa europejskie zaczynają liczyć każde euro, spierać się o rekompensaty i opóźniać pomoc. Ukraina stopniowo traci zdolność do skutecznego oporu. Rosja zyskuje szansę na narzucenie Kijowowi swoich warunków, przejęcie kontroli nad Ukrainą i rozszerzenie swoich wpływów politycznych oraz wojskowych bezpośrednio do granic Polski.

Wówczas koszt bezpieczeństwa Polski wzrośnie wielokrotnie. Konieczne będzie dalsze zwiększanie wydatków obronnych, rozbudowa armii, wzmacnianie granic oraz funkcjonowanie w warunkach stałego zagrożenia ze strony państwa, które już pokazało gotowość do zmieniania granic siłą.

Historia Europy wielokrotnie udowadniała, że oszczędzanie na bezpieczeństwie zazwyczaj kończy się znacznie większymi kosztami w przyszłości.

Dlatego pomoc dla Ukrainy nie jest dziś ani działalnością charytatywną, ani gestem dobrej woli. Jest inwestycją w bezpieczeństwo samej Polski i całej Europy.

Każde euro zainwestowane w obronę Ukrainy zmniejsza prawdopodobieństwo, że jutro Europejczycy będą musieli zapłacić znacznie wyższą cenę za własne bezpieczeństwo.